บทที่ 112 ประมุขคฤหาสน์ลู่คลุ้มคลั่งขึ้นมากะทันหัน

บทที่ 112 ประมุขคฤหาสน์ลู่คลุ้มคลั่งขึ้นมากะทันหัน

เพียงเพราะเขารู้สึกเขินอายอยู่บ้าง จึงยังไม่อยากสนใจจั่นเจาในตอนนี้

จั่นเจากับหลงจิ้งเหยามองผ่านประตูที่เปิดกว้าง เห็นนายน้อยแห่งคฤหาสน์ลู่นอนอยู่บนเก้าอี้ไกล ๆ หลับตาสนิท เลือดไหลออกจากปาก

ไม่นานนัก ท่านหมอก็ถูกเชิญเข้ามา

“ท่านหมอ รบกวนช่วยดูให้หน่อยว่า นายน้อยของข้าเป็นอะไร” ชายสวมอาภรณ์สีแดงคล้ำคนหนึ่งเอ่ยถาม

ท่านหมอผมขาวครึ่งศีรษะ ผิวหน้ามีรอยย่น เดินเร็ว ๆ ไปข้างกายนายน้อยแห่งคฤหาสน์ลู่ แล้วยื่นมือจับชีพจร

“ถูกพิษ!”

“ท่านหมอ ยังพอช่วยได้หรือไม่” ชายสวมอาภรณ์สีแดงคล้ำถามอย่างร้อนใจ

นึกไม่ถึงว่าท่านหมอจะส่ายหน้า ไม่รั้งรออีกต่อไป แล้วเดินออกจากห้องไป

เมื่อประมุขคฤหาสน์ลู่ได้ยินข่าว ก็รีบร้อนมาถึง