กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 111 คดีสังหารล้างตระกูลสกุลสิงคลี่คลายชั่วคราว
อย่างไรเสีย ด้วยหัวสมองอย่างเขา บางเรื่องเขาคิดไม่ออกเลย
ใต้เท้าเปาตวาดเสียงเข้ม “เช่นนั้นเจ้าจงเล่ามาว่าไปสมคบกับคฤหาสน์เมฆาครามได้อย่างไร แล้วรู้ได้อย่างไรว่าของถูกซ่อนอยู่ในตระกูลเจิง?”
เฉียนเทาจึงเล่าเรื่องเหล่านี้ตั้งแต่ต้นจนจบตามความจริง
ใต้เท้าเปาถามต่อ “แล้วเจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเซวียเกาหลินยังไม่ตาย ทั้งยังไปอยู่ที่จวนสกุลสิง?”
“ข้าได้ยินมาจากชาวบ้านข้างนอกขอรับ”
“ใต้เท้าเปา ท่านไม่รู้หรอกว่าพวกเขาพูดได้เป็นตุเป็นตะเพียงใด”
“ตอนแรกข้าก็ไม่รู้เช่นกัน ภายหลังเรียกคนมาที่ที่ว่าการอำเภอแล้วสอบถามด้วยตนเอง จึงเชื่อว่าเซวียเกาหลินยังไม่ตาย”
ใต้เท้าเปายิ้มเย็นชา “แล้วหลังจากนั้นเจ้าทำอย่างไร?”
เฉียนเทากล่าวพลางจมดิ่งสู่ความทรงจำ “ภายหลังข้าไปปรึกษาจางเต๋อเซิ่ง เขาออกความคิดให้ข้าไปหาคฤหาสน์เมฆาคราม”