กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 82 สบตาสื่อความ
ใต้เท้าเปาได้ยินว่าพวกเขานำศพกลับมาอีกศพหนึ่ง ก็รู้สึกแปลกใจ จึงรีบถามถึงสาเหตุ
ที่แท้จั่นเจอกับพวกพ้องบังเอิญพบเข้าในระหว่างทาง
……
“หมัวมัวจิ่น ในครัวยังมีของกินหรือไม่” เวลานี้หลงจิ้งเหยารู้สึกหิวขึ้นมาเล็กน้อย
“ท่านหญิง เหมือนจะยังมีขนมดอกท้ออยู่บ้าง บ่าวจะไปยกมาให้เดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ” หมัวมัวจิ่นพูดพลางรีบร้อนเดินไปทางครัว
พอจั่นเจอได้ยินหลงจิ้งเหยาบอกว่าหิว เขาก็หันหลังออกจากที่ว่าการอำเภอไปยังร้านขนมด้านนอก แล้วซื้อขนมกุ้ยฮวา ขนมกุหลาบ และขนมวอลนัตกรอบกลับมาให้นาง
ครั้นหลงจิ้งเหยานั่งบนเก้าอี้ กำลังกินขนมดอกท้อที่หมัวมัวจิ่นยกมาให้ ก็เห็นพี่ใหญ่จั่นถือกล่องอาหารเดินเข้ามา
“พี่ใหญ่จั่น!” หลงจิ้งเหยาพูดพลางยกขนมดอกท้อในมือขึ้น
“หลงเอ๋อร์ ดูสิว่าข้าซื้ออะไรมาให้เจ้า...” จั่นเจอพูดพลางหยิบขนมกุ้ยฮวาหนึ่งจาน ขนมกุหลาบหนึ่งจาน และขนมวอลนัตกรอบหนึ่งจานออกจากกล่องอาหาร วางเรียงลงบนโต๊ะ