บทที่ 81 ความคืบหน้าเป็นที่น่ายินดี

บทที่ 81 ความคืบหน้าเป็นที่น่ายินดี

เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา พวกนางคิดว่าหากปล่อยให้คนเหล่านั้นทำเช่นนี้ต่อไป อาจเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นได้

ทั้งสองจึงใช้วิชาตัวเบาจากไป มุ่งหน้าไปยังที่ว่าการอำเภอเซียงสืออย่างรวดเร็ว เพื่อนำเรื่องนี้ไปแจ้งใต้เท้าเปา

ใต้เท้าเปาขมวดคิ้วเมื่อได้ฟังรายงานของพวกนาง พอได้เบาะแสแล้ว เหตุใดดูไปดูมากลับคล้ายไม่มีเบาะแสเลย

เรื่องนี้ยิ่งเผยให้เห็นความพิกลมากขึ้น ฟังจากที่พวกนางเล่า หุบเขาแห่งนี้ดูคล้ายมีบางอย่างซ่อนอยู่ข้างใน

“แม่นางหลานกับแม่นางจู๋ พวกท่านกลับไปพักผ่อนในห้องสักครู่ก่อนเถิด” ใต้เท้าเปารู้ว่าทั้งสองแทบไม่ได้พัก จึงส่งสัญญาณให้

………

เจ้าอารามเฒ่ากับชายชุดม่วงไม่รู้พูดคุยอะไรกันอยู่ตรงรูปสลักหินประหลาด ผ่านไปราวหนึ่งก้านธูป ทั้งสองจึงเดินออกมา ถือห่อผ้าติดมือแล้วกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง

เหมยกับจวี๋ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นทันที กลัวว่าจะมีเรื่องเปลี่ยนแปลง อีกทั้งทั้งสองยังไม่เข้าใจว่าเหตุใดจู่ ๆ เจ้าอารามเฒ่าจึงมีวรยุทธ์สูงส่ง