บทที่ 50 ได้อินทรีวายุไล่เมฆา ทลายค่ายกลประตูสวรรค์ครั้งใหญ่

บทที่ 50 ได้อินทรีวายุไล่เมฆา ทลายค่ายกลประตูสวรรค์ครั้งใหญ่

“ตอนนี้มันอยู่บนต้นไม้ใหญ่ในสวนหลังของศาลไคเฟิง ให้แมวของท่านไปหาบนต้นไม้ รับรองว่าพบแน่”

พอกล่าวจบ เสียงของระบบก็เงียบหายไปอีกครั้ง

หลงจิ้งเหยาสื่อสารกับแมวขาวน้อยเสวี่ยอิ่งผ่านทางจิต บอกให้มันขึ้นไปบนต้นไม้แล้วพาอินทรีวายุไล่เมฆาลงมา

เมื่อแมวขาวน้อยเสวี่ยอิ่งรู้เรื่อง มันก็กระโดดลงจากไหล่ของหลงจิ้งเหยาด้วยเสียง “ฟึ่บ”

มันยืนมองไปรอบ ๆ ลาน สี่สาวเหมย หลาน จู๋ จวี๋สงสัยยิ่งนัก ไม่รู้ว่าแมวขาวน้อยเสวี่ยอิ่งจะทำอะไรอีก

ไม่นานแมวขาวน้อยเสวี่ยอิ่งก็ค่อย ๆ ปีนขึ้นไปบนต้นแปะก๊วย

พอมันลงมาอีกครั้ง ในปากก็คาบอะไรบางอย่างไว้ แล้วรีบวิ่งกลับมาหาหลงจิ้งเหยา

มันวางสิ่งนั้นลงบนฝ่ามือของหลงจิ้งเหยา คราวนี้สี่สาวเหมย หลาน จู๋ จวี๋จึงเห็นชัดว่าที่แท้เป็นนกตัวหนึ่ง

นกตัวนี้งดงามประณีตยิ่งนัก ขนทั่วตัวเป็นสีม่วง บนศีรษะมีดวงตาเล็ก ๆ หนึ่งคู่