บทที่ 11 พบไป๋อวี้ถังระหว่างทาง

บทที่ 11 พบไป๋อวี้ถังระหว่างทาง

ไม่คิดว่าวันนี้พวกเขาจะได้พบแม่นางผู้มีเสียงใสไพเราะและงดงามราวนางเซียน

“แม่นาง หากไม่รังเกียจ พวกเรานั่งร่วมโต๊ะกันได้” เสียงชายหนุ่มผู้หนึ่งดังมาจากชั้นสอง

เซียวเหล่งนึ่งเงยหน้ามองขึ้นไป เห็นชายหนุ่มในชุดขาวผู้หนึ่งยืนอยู่ตรงทางเดินชั้นสอง ท่าทางสง่างามไม่ธรรมดา กำลังมองมาทางนาง

หลงจิ้งเหยาคาดเดาตัวตนของอีกฝ่ายได้จากชุดที่สวมทันที คนผู้นี้น่าจะเป็นหนูขนแพร ไป๋อวี้ถัง

จากนั้นนางก็หันไปมองเถ้าแก่

“แม่นาง ไม่มีที่นั่งว่างจริง ๆ หากไม่รังเกียจ ก็เชิญนั่งร่วมโต๊ะกับคุณชายชั้นบนผู้นั้นได้”

เซียวเหล่งนึ่งครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วพยักหน้าตกลง