กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 10 ผูกวาสนาโดยไม่รู้ตัว
“พวกเราจะพักอยู่ในเมืองไคเฟิงสักระยะหนึ่ง” หลงจิ้งเหยากล่าวอย่างมั่นใจ
“ขอบคุณแม่นางจิ้งเหยาที่ต้อนรับ จั่นผู้นี้ขอตัวก่อน”
“รอข้ากลับไปเมืองไคเฟิงแล้ว พวกเราค่อยคุยกันอีก” กล่าวจบเขาก็เดินไปจูงม้าแล้วจากไป
“มีอะไรหรือ แม่เฒ่า?” หลงจิ้งเหยาสังเกตเห็นว่ายายซุนกำลังมองนางด้วยสายตาประหลาด
“แม่นาง ข้ารู้สึกว่าเจ้ากับคุณชายจั่นเหมาะสมกันยิ่งนัก เป็นคู่สร้างคู่สมโดยแท้ ลองพิจารณาดูเถิด” ยายซุนกล่าว
“แม่นาง พอถึงตอนนั้นข้าจะช่วยเลี้ยงลูกให้พวกเจ้าด้วย” ยามนี้ยายซุนถึงกับวาดภาพความสุขนั้นอยู่ในใจแล้ว