บทที่ 602: เฮ้อ—หวุดหวิดไป

บทที่ 602: เฮ้อ—หวุดหวิดไป

“ประกาศ—”

เสียงเจ้าหน้าที่พิทักษ์นครดังมาจากด้านนอกภัตตาคารจงหัว แทรกเข้ามาท่ามกลางเสียงดนตรีภายในร้าน

ลูกค้าที่จับกลุ่มอยู่หน้าจุดชมวิวต่าง ๆ บ้างก็นั่งกินขนมพลางพูดคุยกันที่ลานจัตุรัสลดระดับ บ้างก็เบียดเสียดรอร้านใหม่เปิด ต่างพากันเงี่ยหูฟัง

“เวลาเที่ยงตรง อีกหนึ่งชั่วโมงครึ่งนับจากนี้ จะยกเลิกข้อจำกัดด้านพื้นที่ ทุกท่านสามารถออกจากภัตตาคารจงหัวได้อย่างอิสระ พื้นที่ที่อนุญาตให้เข้าไปได้ ได้แก่ ภัตตาคารจงหัว เขตปลอดภัยรอบเมืองจื่อ เมืองเจี้ยว และเมืองหลาน โปรดสังเกตตำแหน่งเจ้าหน้าที่พิทักษ์นครที่ประจำอยู่ตามแนวเขตปลอดภัย รวมถึงเส้นสีเหลืองแสดงขอบเขต รายละเอียดพื้นที่เขตปลอดภัยมีดังนี้…”