กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 510: คนใจถึง
“เดี๋ยวก่อนนะ เดี๋ยว”
ห้องประชุมเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนอ้ายเต๋อเจียจะเป็นฝ่ายทำลายความเงียบ “ท่านพลโท ช่วยเล่าให้พวกเราฟังละเอียดกว่านี้ได้ไหมครับว่าพวกท่านตั้งใจจะทำอย่างไร”
พลโทส่านหมิ่นมองเขาอย่างสงสัย
พันเอกอ้ายเต๋อเจียกล่าวต่อ “ไม่ใช่อะไรหรอกครับ แต่ไม่ว่าผมจะคิดอย่างไร โอกาสสำเร็จของพวกท่านก็ดูไม่สูงเลย ฝ่ายนั้นมีผู้นำทางกว่าสามพันคน ส่วนพวกท่านมีแค่ยี่สิบคน จะระเบิดสถานที่สำคัญที่สุดในเมืองจวินซูกับเมืองชีเวิงได้อย่างไร แค่เข้าใกล้ก็คงทำไม่ได้แล้ว!”
พลตรีหลินเค่อกล่าว “พวกเรามีวิธี”
“วิธีอะไรครับ”
พลโทส่านหมิ่นตอบ “ฉันอธิบายแผนไปแล้ว”