บทที่ 509: มุ่งสู่ความตายพร้อมความหวัง

บทที่ 509: มุ่งสู่ความตายพร้อมความหวัง

ทั้งสองมีสีหน้าสงบนิ่ง ราวกับได้พูดคุยเรื่องนี้กันไว้ล่วงหน้าแล้ว

「ทำไมมนุษย์ต้องเป็นฝ่ายอพยพด้วย? พวกเราต่างหากคือเผ่าพันธุ์พื้นเมืองของดาวดวงนี้ แล้วทำไมต้องเปิดทางให้อสูรยีสต์จากต่างถิ่นด้วย?」เจียงหยางขมวดคิ้วถาม 「ในเมื่อเราสามารถระเบิดศูนย์วิจัยผู้นำทางดัดแปลงนั่นได้ ทำไมไม่สาวไปตามเถาวัลย์ แล้วระเบิดอสูรยีสต์ให้ตายไปพร้อมกันเลยล่ะ?」

「ศัตรูมีมากกว่าเรา กำลังของฝ่ายเราไม่เพียงพอจะทำเช่นนั้น」อีฟูเก๋อเป็นฝ่ายอธิบายขึ้นมา โดยไม่ต้องรอให้พลโทส่านหมิ่นเอ่ยปาก

เฉียวอีซ

เฉียวอีซือกล่าวเสริมว่า「ทุกคนที่นี่รู้ดีว่าวันนี้การสู้รบเป็นอย่างไร แค่เผชิญหน้ากับผู้นำทางยี่สิบคน ฝ่ายเรายังต้องระดมกำลังส่วนใหญ่มาเตรียมรับมืออย่างเต็มที่ จำนวนผู้นำทางในสามมหานครมีมากกว่ากำลังของเราหลายเท่า เราจึงไม่อาจเปิดศึกซึ่งหน้าได้」