กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 506: แต่...เขากำลังจะพูดเรื่องทำลายบรรยากาศจริง ๆ แล้ว
「เป็นอย่างไรบ้าง เถ้าแก่หลิงเป็นคนยอดเยี่ยมจริง ๆ ใช่ไหมล่ะ」
เมื่อทุกคนเดินออกจากร้าน อ้ายเต๋อเจียก็เอนกายอย่างเกียจคร้านพิงสิงโตหินหน้าร้านหลัก พลางเอ่ยถามพลโทส่านหมิ่นกับพลตรีหลินเค่อ
「จริงด้วย มีทั้งปัญญาล้ำลึกและถ่อมตน」
ส่านหมิ่นครุ่นคิดอย่างมีความหมาย
ในหัวของเธอยังคงขบคิดถึงคำพูดของเถ้าแก่หลิงเมื่อครู่อยู่
เจ้าของ “แสงทอง” มีบุคลิกโดดเด่น เสื้อผ้าสะอาดสะอ้านและใหม่เอี่ยม สีหน้าสงบนิ่ง แตกต่างจากมนุษย์ที่ดิ้นรนเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกมานานถึงสิบปีโดยสิ้นเชิง
คำพูดของเธอกระชับเรียบง่าย แต่กลับทำให้ส่านหมิ่นรู้สึกว่าทุกประโยคล้วนแฝงความหมายลึกซึ้ง
ฟ้าดำรงอยู่ด้วยความแข็งแกร่ง...สุภาพชนพึงพึ่งพาตนเองและไม่หยุดยั้งกระมัง...
「โครก——」