บทที่ 462: ยังเหลือเวลาอีกสิบห้าชั่วโมง

บทที่ 462: ยังเหลือเวลาอีกสิบห้าชั่วโมง

เมนูใหม่ของภัตตาคารจงหัว—เม็ดจี๋โถวหมี่ผัดกุ้งแม่น้ำ—ถูกฟาฟา หัวหน้าพนักงานเสิร์ฟ ยกมาเสิร์ฟถึงโต๊ะ

โจวต้าที่ทำงานหนักมาตลอดทั้งเช้ารอไม่ไหว รีบหยิบตะเกียบขึ้นมาทันที

เถ้าแก่หลิงเก่งจริง ๆ! เมื่อสองวันก่อนเพิ่งมีเจียนปิ่งกั่วจือออกมา วันนี้ก็มีเมนูใหม่ออกมาอีกตั้งมากมาย!

ในฐานะ “ลูกค้ารุ่นแรก” ของภัตตาคารจงหัว โจวต้าผู้เก่าจึงต้องรีบมาลองเมนูใหม่เป็นคนแรกตามเคย

อาหารจานใหม่ยังคงมีไอร้อนลอยกรุ่น เขาก้มลงไปสูดกลิ่นใกล้ ๆ—ไม่มีกลิ่นหอมเข้มข้น มีเพียงกลิ่นหอมสดสะอาดอ่อน ๆ ของอาหารน้ำจืด

กุ้งในจานล้วนปอกเปลือกและหมักแป้งมาแล้ว แต่ละตัวขาวอมแดง ม้วนตัวงอขึ้นมา ส่วนเม็ดจี๋โถวหมี่กระจายอยู่ท่ามกลางกุ้ง มีสีขาวนวลอมเหลือง คล้ายเม็ดข้าวที่แตกละเอียด