กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 379: อย่าให้เธอจับตัวการได้ก็แล้วกัน
หากจะเล่าว่าวันนี้หลิงจิงได้ยินเรื่อง “พันเอกอ้ายเต๋อเจียปลิวกระเด็น” มากี่ฉบับ คงต้องเล่ากันยาว
เช้านี้ หลังจากหมักผักดองและผักแช่น้ำดองไปหลายชนิด เถ้าแก่หลิงก็เดินออกจากครัวด้านหลัง เห็นลูกค้ากำลังชมรางปลูกดอกไม้กับซุ้มดอกวิสทีเรียที่เพิ่งจัดเพิ่มไว้หน้าร้าน ระเบียงดอกไม้และศาลาที่เชื่อมต่อกันกลายเป็นฉากหลังให้หน้าต่างขายอาหารด้านหนึ่ง มองแล้วชื่นตาชื่นใจจริง ๆ
สายตาเธอเลื่อนไปยังดอกวิสทีเรียเหล่านั้น แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าทิวทัศน์รอบภัตตาคารน่าจะมีอะไรให้ชมมากกว่านี้
ลูกค้ามองแล้วสบายตา ตัวเธอเองก็มองแล้วสบายใจด้วย