กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 264: เขตแดนเชื่อมต่อทางอ้อม
หลิงจิงตื่นขึ้นแล้ว
เธอลุกขึ้นนั่งบนเตียง ยืดเส้นยืดสาย ก่อนจะขยี้ตา
ชั่วขณะนั้น เธอเกือบคิดว่าตัวเองยังอยู่ในโลกเดิม
กระทั่งเห็นแสงจากโคมไฟเรืองแสงข้างหัวเตียง จึงนึกขึ้นได้ว่า—อ้อ จริงสิ เธอยังอยู่ในวันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยพืชและสัตว์กลายพันธุ์แห่งนี้
เมื่อคืนเธอหลับสบายมาก ถึงกับไม่ฝันเลยสักนิด จนลืมไปแล้วว่าตัวเองอยู่ในต่างโลก
เป็นเพราะโคมไฟแสงหิ่งห้อยยามราตรีนี่หรือเปล่า?
“คอยปกป้องการนอนหลับของท่าน…”
หลิงจิงเหลือบมองโคมไฟอีกครั้ง
ดูเหมือนเจ้าสิ่งนี้จะไม่ใช่แค่มาสคอตนำโชคที่ไร้ประโยชน์เสียทีเดียว