กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 247: ความย้อนแย้งชวนขนลุก
ชาวเมืองเจี้ยวจำนวนมากดื่มน้ำที่มีโลหะหนักเกินมาตรฐานมานาน จนฟันผุพังไปหมดแล้ว อย่าว่าแต่เคี้ยวอาหารเลย
คนที่ต้องอมเสบียงปันส่วนไว้ทุกวัน พยายามปล่อยให้มันละลายในปาก ก่อนฝืนกลืนลงไปอย่างยากลำบากก็มีไม่น้อย
“ก๊อก ก๊อก—”
เสียงเคาะประตูห้องของหญิงสาวดังขึ้น
เธอฝืนพยุงตัวเดินไปถึงประตู แล้วเปิดมันออกทั้งที่ภาพตรงหน้ามืดวูบเป็นระยะ
—สีเขียวบนร่างเธอเข้มจัด หลายวันมานี้เรี่ยวแรงก็ลดน้อยลงทุกที
เธอรู้สึกว่าตัวเองอาจจะใกล้...ไม่ไหวแล้ว แต่เธอตายไม่ได้
บนเตียงในห้องมีคนผู้หนึ่งนอนอยู่ ขาทั้งสองข้างขาดตั้งแต่ใต้เข่าลงไป ใบหน้าดูแก่ชรา