กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 123: “พวกเราได้รับคำสั่งให้มารับขบวนอพยพจากเมืองอิ๋ง”
ไฟหน้ารถ?
รถบรรทุกขนาดใหญ่ที่ใช้ในการอพยพถูกทิ้งไปนานแล้ว ในที่รกร้างห่างไกลเช่นนี้ จะมีรถมาจากไหน?
หรือสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ตัวใดหิวจนไม่เลือกกิน กลืนรถบรรทุกที่พังแล้วเข้าไป ก่อนจะไล่ตามพวกเธอมาถึงที่นี่?
นั่นคือความคิดแรกของเฉียวอีซือ
หลายวันที่ตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง ไม่มีข่าวดีเลยสักเรื่อง
มีแต่ข่าวร้าย และข่าวที่ร้ายยิ่งกว่า
ตอนนี้เธอหวาดระแวงราวนกที่เคยถูกธนู แม้เห็นแสงจันทร์ก็ยังผวา เฉียวอีซือเตรียมใจรับผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุด รวมถึงพร้อมสละชีวิตเพื่อปกป้องประชาชน