กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 122: ขบวนอพยพจากเมืองอิ๋ง
เที่ยงคืน
ห่างจากเมืองจื่อไปทางตะวันออกค่อนไปทางเหนือสองร้อยสี่สิบกิโลเมตร
“ท่านผู้บังคับบัญชา! พบโกดังเก่าหลายหลังอยู่ข้างหน้าครับ!”
“โกดังหรือ?”
เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น
เฉียวอีซือในชุดป้องกันที่ฉีกขาดหันหลังให้สายฝน ก่อนคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น ใช้ร่างกายบังฝนที่สาดเข้ามา
เธอคลี่แผนที่บนพื้น อาศัยแสงจากตะเกียงในมือเทียบตำแหน่งกับเข็มทิศ
ทางตะวันออกของเมืองจื่อควรมีโรงงานร้างอยู่กลุ่มหนึ่งก็จริง แต่หากคำนวณจากระยะทางที่พวกเธอเดินมา ตอนนี้พวกเธอยังไม่ควรมาถึงซากโรงงาน
หลงทางหรือ?