บทที่ 81: ข่าวดีจากทางการ

บทที่ 81: ข่าวดีจากทางการ

“เหง่ง—เหง่ง—เหง่ง…”

ยามเช้า เสียงระฆังแห่งเมืองจื่อดังขึ้น

วันใหม่เริ่มต้นแล้ว

ในเขตที่พักอาศัย ผู้คนไม่น้อยลุกจากที่นอนอย่างชาชิน ทั้งที่ท้องร้องด้วยความหิวโหย พวกเขานับผลึกที่เก็บสะสมไว้ คำนวณว่าจะนำไปแลกเสบียงปันส่วนสักส่วนที่จัตุรัสให้พอประทังท้องได้หรือไม่

การใช้ชีวิตแต่ละวันราวกับเป็นวันสุดท้ายกลายเป็นเรื่องปกติ

ความหวาดกลัวบ่มเพาะความด้านชา และในความด้านชานั้น ความหวังไม่อาจงอกงาม

เหลือเพียงการรอคอยที่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

รออะไรน่ะหรือ