กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 53: ใจดิ่งสู่ก้นเหว
“ไม่งั้นจะเป็นใครล่ะ! แถวนี้ยังมีคนอื่นอีกหรือไง!”
เห็นฮั่วเอ่อร์ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ ลูกสมุนคนหนึ่งของพวกหมาบ้าก็หัวเราะเยาะด้วยเสียงห้าว “ไอ้หนู ตกใจจนโง่ไปแล้วหรือไง”
“ฮ่าๆๆๆ!” คนอื่นหัวเราะตาม
“เฮ้ ดูตาของพวกมันสิ เขียวขนาดนั้น คงเป็นพวกติดพิษใกล้ตายกันหมดแล้วมั้ง”
“ถ้ารู้จักเอาตัวรอดก็ส่งของมาแต่โดยดี พวกข้าอาจเหลือมันฝรั่งอบให้สักครึ่งหัว”
เสียงหัวเราะเยาะดังระงม ไม่รู้ว่าพวกเขาเอาความมั่นใจมาจากไหน
“เดี๋ยวนะ…พวกคุณเป็นถึงแก๊ง ไม่มีเงินกันหรือ” เท่อน่าถาม
“พูดอะไรของแก! ลองออกไปถามดูสิว่าหัวหน้าแก๊งพวกเราเป็นใคร! จะไม่มีเงินได้ยังไง! ตอนนี้นอกกำแพงตะวันออกเป็นถิ่นของพวกเราทั้งหมด!”