กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 49: เถ้าแก่ที่นี่รู้หรือไม่ว่าอาหารพวกนี้ล้ำค่าเพียงใด!
“ที่นี่แหละ!”
ฮั่วเอ่อร์พาโจวเสวี่ยและพรรคพวก “ปีนเขาข้ามสายน้ำ” ย้อนกลับมายังนอกกำแพงด้านตะวันตกอีกครั้ง
โชคดีที่เขาเพิ่งเดินผ่านเส้นทางนี้มาเมื่อครู่ การพาเพื่อนร่วมทีมกลับมาจึงนับว่าคุ้นเคยอยู่ไม่น้อย
“...ที่นี่มีสิ่งปลูกสร้างแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ขุยเค่อเบิกตากว้างด้วยความตะลึง
ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น นอกจากฮั่วเอ่อร์แล้ว คนที่เหลืออีกห้าคนต่างก็มีสีหน้าตกตะลึงไม่แพ้กัน
รวมถึงโจวเสวี่ยด้วย
เหตุผลนั้นไม่มีอะไรมาก
หลังการแปรเปลี่ยนหายนะผ่านพ้นมานานหลายปี เขตที่มนุษย์สามารถอาศัยและทำกิจกรรมได้ก็มีเพียงภายในกำแพงเท่านั้น เรื่องนี้กลายเป็นความเข้าใจร่วมกันของเหล่ามนุษย์ผู้รอดชีวิตไปแล้ว