บทที่ 16: แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ?！！

บทที่ 16: แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ?！！

「ไม่ต้องแย่งกัน ของมีพอสำหรับทุกคน กรุณาต่อแถวด้วยค่ะ」

หลิงจิงซึ่งยืนอยู่หลังแผงค้ากล่าวเพื่อจัดระเบียบ

ทันทีที่สิ้นเสียง ฝูงชนผู้คลั่งไคล้มันฝรั่งอบและมันเทศอบก็รู้สึกได้ถึงพลังไร้รูปร่างสายหนึ่ง ทำให้พวกเขาเรียงแถวหน้ากระทะอบโดยไม่รู้ตัว

แต่ไม่มีใครรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ

อย่างไรเสีย เวลาเข้าเมืองไปแลกเหรียญเมืองหรือเสบียงปันส่วนก็ต้องต่อแถวอยู่แล้ว

เมื่อได้ยินว่าของมีพอ คนที่อยู่ท้ายแถวก็คลายกังวลลงเล็กน้อย พวกเขาเขย่งปลายเท้า มองคนที่ต่อแถวซื้อมั่นฝรั่งอบอยู่เบื้องหน้าไม่วางตา

น้ำลายแทบจะไหลออกมาอยู่แล้ว

แววตาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่มีต่อมันฝรั่งอบ

「ว้าว มีสารพิษแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์จริงๆ เหรอ? ทำไมฉันรู้สึกว่าพอกินมันฝรั่งแล้ว ตัวเบาสบายขึ้นเยอะเลยล่ะ」