กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 5: นี่ก็วันสิ้นโลกมากี่ปีแล้ว จะมีใครเปิดร้านอาหารอยู่นอกกำแพงสูงได้อย่างไร
“ป้าเชี่ยน ลี่น่ากับพวกเขากลับมาแล้วครับ”
ชายหนุ่มรูปร่างบอบบางคนหนึ่งเคาะประตูบ้านไม้ผุพัง ก่อนจะเอ่ยเสียงเบากับคนด้านใน
“เข้ามา”
ชายหนุ่มผลักประตูพาคนอีกสามคนที่อยู่ด้านหลังเข้ามาในบ้าน
สิ่งของภายในบ้านไม้ทั้งเก่าคร่ำคร่าและเรียบง่ายอย่างยิ่ง เครื่องเรือนมีเพียงโต๊ะหนึ่งตัวกับเก้าอี้หนึ่งตัวเท่านั้น ส่วนคนที่ถูกเรียกว่า “ป้าเชี่ยน” เป็นหญิงสาวผมสั้น สวมเสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาวที่รัดกุมมิดชิด มองจากท่อนแขนก็รู้ว่าเป็นคนแข็งแรงมีพละกำลัง
“เก็บเกี่ยวเป็นอย่างไรบ้าง” หลงเชี่ยนถาม