กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เหมยฮวา 梅花
บทที่ 4: มันเทศเผาที่ช่วยชีวิตได้
“ดูจากสภาพของพวกเธอแล้ว ไม่ได้ซื้อเสบียงปันส่วนหรือ”
หลิงจิงถามสองพี่น้องที่ยังนั่งเหม่ออยู่เล็กน้อย
“เปล่าค่ะ... พวกเรามีติดตัวอยู่แค่สี่เหรียญเมือง วันนี้ออกนอกเมืองหากันตั้งนานกว่าจะเจอผลึกขนาดเล็กสามเม็ด รวมกันแล้วเพิ่งพอแลกได้สิบเหรียญเมืองพอดี ต่อให้กลับเข้าเมืองตอนนี้ก็แลกเสบียงคืนนี้ไม่ได้ ต้องทนหิวถึงพรุ่งนี้เช้าถึงจะไปแลกแผ่นแป้งดำได้ค่ะ”
“อย่างนี้นี่เอง”
หลิงจิงพยักหน้า
เสบียงปันส่วนที่ขายในเมืองเรียกว่าแผ่นแป้งดำ ราคาชุดละสิบเหรียญเมือง และแลกได้เฉพาะตอนเช้า
ถ้าอย่างนั้นแผงขายของของเธอก็ได้เปรียบไม่น้อยเลย
“เถ้าแก่!” ลี่หลินเหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นได้ รีบถามหลิงจิง “พวกเราไม่มีเงินเหลือแล้ว ที่นี่รับผลึกขนาดเล็กแลกอาหารไหมคะ เราเพิ่งหาได้สามเม็ด ในเมืองแลกได้ตั้งหกเหรียญเมือง!”