ตอนที่ 331 แม่ทัพพิการ×องค์หญิงขี้โรคแสนน่ารัก

เมื่ออาการบาดเจ็บที่ขาดีขึ้นบ้าง นางยังง่วงอยู่ จึงกำชับซุ่ยเอ๋อร์สองสามคำ แล้วห่มผ้ากลับไปนอนอีกครั้ง

กว่าจะตื่นอีกครั้ง ตะวันก็ขึ้นสูงแล้ว

นางนอนจนสบายตัวแล้ว ลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย เหลือบตามองไปโดยไม่ตั้งใจ ก็เห็นเจียงวั่งกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะด้านหน้า ในมือกำหนังสือเล่มหนึ่งไว้

เบื้องหน้ามีชามยาที่ยังมีไอร้อนลอยอยู่ กล่องอาหารสามชั้น และผลไม้เชื่อมจานเล็กอีกหนึ่งจาน

เมื่อเห็นนางตื่นแล้ว เจียงวั่งก็วางหนังสือลง เข็นรถล้อเลื่อนเข้ามา

“...ตื่นแล้วหรือ? ข้าจะให้คนเข้ามารับใช้เจ้าล้างหน้าแปรงฟัน”

สวี่จือโย่วพยักหน้าอย่างว่าง่าย “ได้เลย”

พยักหน้าเสร็จ สวี่จือโย่วก็มองดูท้องฟ้า

“หืม? ตอนนี้ยังเช้าอยู่ไม่ใช่หรือ? เจ้ากลับมาได้อย่างไร?”