กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอเจียงวั่งได้สติกลับมา คนก็ตามสวี่จือโย่วมาปรากฏอยู่บนถนนแล้ว
เจียงวั่งถูกนางเข็นออกจากประตูคฤหาสน์ตลอดทาง ส่วนอาหมิงก็พาองครักษ์ส่วนตัวรีบตามไป
ตลาดกลางคืนสว่างไสวด้วยแสงไฟ เสียงกลองและดนตรีดังจากที่ไกลเข้ามาใกล้ ผู้คนบนถนนสายยาวแน่นขนัดราวกับทอผ้า โคมกระดาษดวงแล้วดวงเล่าเชื่อมต่อกันเป็นสายธารแห่งแสง
พอทั้งกลุ่มเบียดเข้าไปในฝูงชน เจียงวั่งก็ไม่มีเวลาเหลือให้มองรอบตัวเลย ได้แต่กำมือสวี่จือโย่วไว้แน่น
กลัวว่าถ้าพลาดไปเพียงนิด สวี่จือโย่วจะหายไปต่อหน้าต่อตา
รู้ว่าเขากลัว สวี่จือโย่วจึงให้ความร่วมมือ เดินอยู่ข้างกายเขา ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็พาเขาติดไปด้วย