กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ช่วงนี้สวี่จือโย่วเพิ่มนิสัยใหม่อย่างหนึ่งขึ้นมา—นอนติดเตียง
ยามอู่เจียงวั่งกลับมาจากกรมโยธา สวี่จือโย่วยังนอนติดเตียงไม่ยอมลุก
เขาเปิดม่านเข้าไปในห้อง ก็เห็นสวี่จือโย่วห่อตัวด้วยผ้าห่ม ขดอยู่บนเตียงเหมือนหนอนไหมน้อย ข้างหัวเตียงมีอาหารเช้าที่ถูกแตะไปเพียงนิดเดียวและเย็นชืดไปนานแล้ว
ยังมีชายาอีกถ้วยหนึ่งที่ยังไม่ได้ดื่ม
ซุ่ยเอ๋อร์ยืนอยู่ข้างหัวเตียง สีหน้าทั้งจนใจและเป็นห่วง
พอเห็นเขา ดวงตาก็เป็นประกายราวกับได้พบผู้ช่วยชีวิต
“ท่านอ๋อง”
เจียงวั่งพยักหน้า โบกมือ
ซุ่ยเอ๋อร์และอาหมิงที่อยู่ข้างหลังเขาก็ถอยออกจากห้องไปด้วยกัน
“มีตรงไหนไม่สบายหรือ”