กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นาน ๆ ทีจะได้กลับจวนตอนเที่ยงวัน แต่เจียงวั่งก็เจอแต่ความว่างเปล่า
เช้าตรู่วันนั้น สวี่จือโย่วเพิ่งตื่น ก็ถูกฮ่องเต้เรียกตัวเข้าวังเสียแล้ว
เจียงวั่งได้ยินว่าสวี่จือโย่วไม่อยู่ ก็เหี่ยวเฉาลงในทันที
เขานั่งเงียบไม่พูดไม่จาอยู่ในลานเรือน มองไปทางประตูเป็นระยะ อาหารเที่ยงที่ส่งมาก็ไม่แตะสักตะเกียบ
“นายท่าน ท่านกินสักหน่อยเถิด พระชายาเข้าวัง ชั่วครู่ชั่วยามคงกลับมาไม่ได้”
เสี่ยวลู่จื่อเอ่ยเตือนอยู่ข้าง ๆ
แต่พอเขาพูดจบ เจียงวั่งก็ยังไม่ไหวติง กลิ่นอายทั้งร่างกลับยิ่งทึบต่ำเงียบงันราวกับความตาย
เขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน องค์หญิงของเขาเพียงแค่เข้าวัง ทำไมท่านอ๋องถึงเหมือนมีคนตาย