กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บ่าวเฝ้าประตูที่เดิมทีหน้าตาเบื่อหน่ายอยู่แล้ว พอได้ยินก็หน้าซีดเผือดด้วยความตกใจทันที
เขารีบเปิดประตูอย่างลนลาน พลางเรียกอีกคนให้ไปแจ้งนายบ้าน
บนรถม้า สวี่จือโย่วมองภาพนั้นอย่างเรียบเฉย แล้วลงจากรถม้าตรง ๆ
กลางวันแสก ๆ ประตูยังปิดสนิท บ่าวเฝ้าประตูยังผ่อนปรนเช่นนี้ พอเห็นได้ว่าจวนนี้ไร้ระเบียบ
คนรับใช้ยังเป็นเช่นนี้ เจ้านายของพ่อบ้าน จะไม่สนใจเรื่องใดเลย หรือไม่ก็คงไม่เอาไหนเช่นกัน
“ไม่ต้องรอแล้ว เข้าไปเลย”
ตอนนี้สวี่จือโย่วกังวลเรื่องเจียงวั่งมาก
ชาติก่อนตอนที่เขาเกิดเรื่อง หากนางไม่กลับไปทันเวลา เกรงว่าคงถูกลากลงจากเตียงไล่ไปห้องเก็บฟืนนานแล้ว