กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงวั่งเผยรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้า
เขาเอียงหน้าหันไปมองสวี่จือโย่ว นิ้วมือลูบผ่านใบหน้าของเธอ
“อือ แต่ก่อนก็ใช่ ตอนนี้ก็ยังใช่”
เจ้ารองที่ถูกยัดข้าวหมาเข้าปากอีกคำ “……”
เขาเสียวฟันจนต้องขบเขี้ยว รีบเปลี่ยนเรื่องพูด กลัวว่าอีกสักครู่จะถูกกระตุ้นอีกรอบ
พูดคุยกันมาแทบทั้งวัน จนใกล้บ่าย เจียงวั่งก็ลุกขึ้นไปทำอาหาร
“แม่ เมื่อก่อนแม่บอกว่าตอนที่แต่งงานกับพ่อ แม่ไม่ได้ชอบพ่อ แล้วทำไมยังแต่งงานกับพ่อล่ะ”