กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ความจริงพิสูจน์แล้วว่ายีนทำอาหารของเจียงวั่งไม่ได้ถ่ายทอดไปให้ใครอย่างสมบูรณ์แบบเลย
เช่นเดียวกับเจ้ารอง
เจียงวั่งสอนอย่างอดทนหลายวัน ข้าวผัดที่มันทำออกมา แม้แต่เฮยเฟิงที่ไม่เรื่องมากเรื่องอาหารก็ยังไม่กิน
สวี่จือโย่วมองอาหารตรงหน้าที่หน้าตาแย่สุด ๆ อย่างพูดไม่ออก แล้วหันไปมองเจ้ารองที่ทำหน้าอกน้อยใจ
เธอยกมือกุมหน้าผากถอนหายใจ
“ฉันนึกว่าตัวเองทำอาหารห่วยพอแล้ว ไม่คิดว่าจะมีคนทำได้ห่วยกว่าฉันอีก”
“ไม่ใช่แล้ว นี่ไม่ใช่แค่ห่วยแล้ว แต่เป็นอาวุธชีวภาพเลย”
เจ้ารองฟุบอยู่บนโต๊ะอย่างหมดอาลัย พอได้ฟังคำวิจารณ์ของสวี่จือโย่วที่ไม่มีการไว้หน้าอะไรเลย ใจก็แตกละเอียดเป็นชิ้น ๆ