กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ลองใส่หน่อยนะ~ ฉันอุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลหอบมาให้เธอ เธอใจร้ายทำให้ฉันผิดหวังได้ลงคอเหรอ??”
สวี่จือโย่วอยากจะบอกว่า เธอทำใจร้ายได้
แต่แม่เสิ่นที่รู้ทันนิสัยเธอไม่ให้โอกาสเลย
ก่อนสวี่จือโย่วจะเอ่ย เธอตัดบทเสียก่อน แล้วลงมือถอดเสื้อผ้าให้เธอ
เห็นหน้าเธอตื่นเต้นขนาดนั้น สวี่จือโย่ว “……”
เอาเถอะ นอนราบแล้วกัน
อยากจะวุ่นวายก็เชิญ
หนึ่งชั่วโมงต่อมา สวี่จือโย่วยืนอยู่หน้ากระจกครึ่งตัว มองตัวเองในกระจกที่สวมชุดเดรสสีงาช้าง สีหน้าขี้เกียจเดิมเผยความประหลาดใจออกมา
“ใคร ๆ ก็ว่าคนหล่อเพราะเสื้อผ้า ม้าเท่เพราะอาน โย่วโย่วสวยขนาดนี้ พอใส่แบบนี้แล้วสวยราวกับนางฟ้าน้อยเลย”