กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจ้ารองนึกถึงผู้หญิงเลวที่เจอก่อนหน้านี้ทันที รวมถึงสหายหญิงสองคนที่เจ้าใหญ่เจอ
ตอนนั้นก็ทำหน้ารังเกียจโบกมือทันที
“พอเถอะ ๆ ฉันไม่มีวาสนารับของแบบนี้ ฉันอยู่กับภาพวาดของฉันต่อไปดีกว่า”
ประโยคนี้ เจ้าใหญ่เห็นด้วย
“ช่างเถอะ ไม่พูดถึงพวกเขาแล้ว พี่ วันนี้พี่ไม่เป็นไรใช่ไหม ดูโกรธไม่เบาเลย”
“ฉันจะเป็นอะไรไปได้ ขอแค่อย่าเจอเธออีกก็พอ”
เขากลัวว่าถ้าเจออีกครั้งจะอดใจไม่อยู่แล้วอยากต่อยคน
“ก่อนหน้านี้มองยังไงก็เป็นสหายที่ดีคนหนึ่ง ทำไมกลายเป็นคนรบกวนขนาดนี้ไปได้”
“ไม่รู้ เรื่องของคนอื่น เราเข้าไปยุ่งไม่ได้”
เจ้ารองพยักหน้า พู่กันในมือหยุดชะงัก คิดอะไรบางอย่างได้ก็เปลี่ยนเรื่อง