กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“นี่อะไร”
เจียงวั่งทำหน้าเหยียดมองของบนโต๊ะเล็ก แล้วยื่นกระติกน้ำทหารในมือให้สวี่จือโย่ว
สวี่จือโย่วเชิดคาง “เปลือกเมล็ดแตงที่ลูกชายคุณกัด”
เจียงวั่งมองเจ้ารองที่หันหลังให้เขาและกำลังกอดผลไม้แทะอยู่
“เจ้ารอง ทำเลอะแล้วทำไมไม่เก็บ”
เจ้ารอง “ผมจะเก็บอยู่ แต่ไม่มีผ้าเช็ด จะเช็ดให้สะอาดยังไงก็ไม่รู้”
เอาเถอะ คำอธิบายนี้ฟังขึ้น
เจียงวั่งออกไปขอยืมอุปกรณ์ทำความสะอาดจากพนักงานบนรถอีกครั้ง พอเก็บโต๊ะจนสะอาดแล้วก็เอาหกระดาษที่ขอจากพนักงานมาพับเป็นกล่องกระดาษอย่างประณีต
เขายื่นกล่องกระดาษให้สวี่จือโย่ว สวี่จือโย่วก็โยนเปลือกเมล็ดแตงที่กำอยู่ในมือลงกล่อง
“คุณนี่สุดยอด! เก่งมาก!”