กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้น สวี่จือโย่วเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เจ้าเด็กเหลือขอสองคน พอเปิดประตู เจียงวั่งก็พาเสิ่นต้าเป่าเดินออกมาพร้อมกัน
“สหายสวี่ สหายเจียง สหายเสิ่นพวกเขามาแล้ว รออยู่ที่ห้องรับแขกชั้นล่าง”
“มาแล้วเหรอ เร็วเชียว”
พอได้ยินคำพูดของซุนกุ้ยเซียง สวี่จือโย่วที่หาวอยู่ครึ่งทางก็หยุดชะงัก
“ใช่ ยังซื้ออาหารเช้าติดมาด้วย”
สวี่จือโย่วพยักหน้า จูงเด็กสองคนลงบันได
เจียงวั่งกับเสิ่นต้าเป่าสองคนป่วยเดินตามหลังมา ช้ากว่าคนอื่น
“โย่วโย่ว อรุณสวัสดิ์ ไม่ได้รบกวนพวกเธอใช่ไหม”
สองคนที่นั่งอยู่ในห้องรับแขกเห็นพวกเขาเดินลงมาก็รีบลุกขึ้นยืน
“ไม่รบกวน เราก็ตื่นประมาณนี้อยู่แล้ว”