ตอนที่ 155 เจียงวั่งรู้ตัวแล้ว

“เธอ! ฉันจะร้องเรียนเธอ!”

ด่าไม่ชนะ หลินเจียเจียก็ยกเรื่องร้องเรียนออกมาอีก

เจียงวั่งลืมตาขึ้นมองเธออย่างเย็นชา “ตามใจเธอ”

ในประเทศแทบไม่ค่อยมีใครใช้คำว่า “ร้องเรียน” เจียงวั่งเคยเรียนหนังสือ จึงพอเดาความหมายคร่าว ๆ ได้บ้าง

เห็นเจียงวั่งทำท่าดื้อด้านไม่ฟังใคร หลินเจียเจียก็เหนื่อยเหมือนกัน

จะด่าก็ไม่สะเทือน จะตีก็ไม่กล้า จะร้องไห้ล่ะ ขนาดพ่อตัวเองยังไม่สนวิธีนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนนอก

ชั่วขณะหนึ่ง หลินเจียเจียก็สงบลงอีกครั้ง

รวมกับเมื่อสักครู่ หลินเจียเจียจนแต้มมาหลายครั้งแล้ว

ถ้าเป็นเมื่อก่อน นี่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย