กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รถไฟที่มุ่งสู่ปักกิ่ง
เจียงวั่งสวมชุดลำลองที่ซีดจนขาว ขณะกัดหมั่นโถวก็ไม่ลืมระวังรอบตัว
ฝั่งตรงข้ามเขา มีหลินเจียเจียนั่งอยู่ เคยพบกันมาสองสามครั้ง
เทียบกับหมั่นโถวก้อนใหญ่ที่เขากิน ในกล่องข้าวที่วางอยู่ตรงหน้าหลินเจียเจียกลับเป็นหมูสามชั้นน้ำแดงที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง
หลินเจียเจียทำหน้าแข็งทื่อ คีบมันหมูออกมาทั้งหมดอย่างจู้จี้
“เนื้อนี่มันอ้วนเกินไป ไม่อร่อยจนตาย!”
หลินซูหลงที่นั่งอยู่ข้างเจียงวั่งทำหน้าแข็งทื่อมองเธอ “ไม่อร่อยอะไร! ได้กินเนื้อก็ดีแค่ไหนแล้ว ยังจะเลือกนู่นเลือกนี่ ใครสอนนิสัยเสียแบบนี้มา!”
หลินเจียเจียอารมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว พอถูกหลินซูหลงตะคอกใส่แบบนี้ก็โมโหจนปัดตะเกียบทิ้ง