ตอนที่ 146 ชีวิตประจำวันเล็กน้อย

เดินตามเสือขาวไปได้ระยะหนึ่ง สวี่จือโย่วก็จำทางกลับไม่ได้เลย

เดินไปอีกพักก็เก็บต้นไม้กับดอกไม้ใบหญ้าเพิ่มอีกหลายอย่าง พอหาทางไม่เจอจริง ๆ สวี่จือโย่วก็เรียกเสือขาวออกมาอีกครั้ง

“คนอย่างฉันน่ะ หลงทางแล้ว ตอนนี้ต้องการให้ท่านเสือพากลับบ้านด่วนเลย”

สวี่จือโย่วพูดคนเดียวไปเรื่อย ๆ แล้วยังเตรียมปีนขึ้นไปนั่งบนหลังเสือขาว

เสือขาวลดตัวลงอย่างจนใจเล็กน้อย รอจนสวี่จือโย่วปีนขึ้นมาแล้วจึงยืนขึ้นใหม่ พาเธอเดินคดเคี้ยวไปมาในป่า

ระหว่างทางยังเจอสัตว์หลายชนิดที่ปกติไม่ค่อยได้พบ

สวี่จือโย่วคิดว่ามาแล้วก็มาเลย เจอตัวไหนก็ดึงขนบนหัวเสือขาวให้พาไปเก็บสัตว์ตัวนั้นเสีย