ตอนที่ 144 มิติเลื่อนระดับแล้ว??

ขณะที่ลูกเสือถูกพบ มันร้องอยู่ตลอดเวลา

หัวหน้ากองพลผลิตเองก็กลัวว่าแม่เสือจะตามลงมาจากภูเขา รีบหาถุงมาใส่ลูกเสือ แล้วแทบจะวิ่งเหยาะ ๆ ทั้งทางมาถึงหน่วยทหาร

“ลูกเสือไม่เป็นอะไร เลือดที่ตัวมันก็ไม่ใช่ของมัน”

สวี่จือโย่วนั่งลง หยิบลูกเสือที่ดูซึมเซาออกมา

พอได้เห็นแสงสว่างอีกครั้ง ลูกเสือเงียบไปสองสามวินาที ก่อนจะค่อย ๆ รู้ตัว

ร่างเล็ก ๆ เริ่มดิ้นไปมาบนพื้น เป็นระยะพร้อมส่งเสียงร้องแบบลูกแมว

ดูน่ารักน่าชัง แต่พอสวี่จือโย่วเอื้อมมือหรือเข้าใกล้ เจ้าตัวเล็กก็แยกเขี้ยวขนพองทั้งตัวจ้องเธอทันที

ดุใช้ได้เลย