กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ลูกจ้างวัวควายของนายทุนเป็นแบบนี้เองสินะ”
ออกจากโรงงานมา ข้างนอกฟ้ามืดแล้ว
สวี่จือโย่วถอนหายใจ ยัด “แผนงาน” ที่ผู้อำนวยการโรงงานกว่างว่ากันไว้ในอ้อมแขนแล้วเดินกลับบ้านพักครอบครัวทหาร
เดินไปได้ครึ่งทาง แสงไฟสีเหลืองอ่อนก็ส่องสว่างนำทางข้างหน้า
สวี่จือโย่วเงยหน้าขึ้น ก็เห็นเจียงวั่งถือตะเกียงน้ำมันหนึ่งดวง เข็นรถเด็กแฝดยืนอยู่บนทางเล็กข้างหน้า
“อาวั่ง!!”
สวี่จือโย่ววิ่งเข้าไปอย่างดีใจ แสงริบหรี่จากตะเกียงน้ำมันค่อย ๆ ห่อหุ้มครอบครัวของพวกเขาไว้
“เห็นเธอยังไม่กลับมา ก็เลยมารับ แล้วก็พาเด็ก ๆ ออกมาเดินเล่นด้วย”
“ก็เพราะผู้อำนวยการโรงงานกว่างคนนั้น ถ้าไม่ใช่เขา ฉันกลับมาตั้งนานแล้ว”