กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
มื้อหนึ่งกินกันจนฟ้ามืด
หลังส่งทุกคนกลับไปหมดแล้ว สวี่จือโย่วก็จัดของที่ทุกคนหอบมาให้
พอหยิบห่อที่ผู้บัญชาการกองพลฉินให้ขึ้นมา สวี่จือโย่วก็รู้สึกได้ทันทีว่าความหนามันต่างจากห่ออื่น
เธอแกะห่อออก เห็นธนบัตรปึกหนาอยู่ข้างใน ก็รีบเรียกเจียงวั่งมาทันที
“ผู้บัญชาการกองพลฉินให้มาเยอะขนาดนี้ หรือว่าจะยกสมบัติทั้งบ้านมาให้เลย”
เจียงวั่งมองปึกธนบัตรนั้น อย่างจนใจก็เอามือกุมหน้าผาก
“ตาแก่ตัวเล็กคนนี้ อายุปูนนี้แล้ว ก็ไม่รู้จักเก็บไว้ใช้เองบ้างเลย”
“ว่ายังไง รับไว้ไหม หรือพรุ่งนี้เธอเอาไปคืนดี”
“เก็บไว้ก่อนเถอะ ถึงตอนนั้นค่อยเปิดสมุดฝากเงินแยกอีกเล่มแล้วฝากไว้”
สวี่จือโย่วพยักหน้า ห่อเงินใหม่แล้วเดินเข้าห้องนอน โยนเงินเข้าไปในมิติ