กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนฟ้ามัว ๆ มืด ๆ เจียงวั่งกับเจี่ยงเหลียนโจวก็กลับมาจนได้
สองคนตัวเปื้อนมอมแมม เต็มไปด้วยใบไม้และโคลน ใบหน้ายิ่งดูไม่ได้ ไม่รู้ทาอะไรไว้ เขียว ๆ ดำ ๆ
“ฉันกลับก่อนนะ”
สองคนแยกกันที่หน้าบ้านเจี่ยงเหลียนโจว เจียงวั่งโบกมือจะกลับบ้านไปหาภรรยา วินาทีถัดมากลับได้ยินเสียงภรรยาดังมาจากด้านหลัง
“อาวั่ง!”
เจียงวั่งนึกว่าตัวเองดูผิด ครึ่งเชื่อครึ่งไม่เชื่อหันกลับไป เห็นภรรยายืนอยู่ในลานบ้านของคนอื่นก็รีบหมุนตัวเดินย้อนกลับไป
“โย่วโย่ว เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
เจียงวั่งก้าวยาว ๆ แซงเจี่ยงเหลียนโจวเข้าไปในลานบ้านก่อน พอเห็นสวี่จือโย่วก็โยนทุกคนไว้เบื้องหลังทันที