กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลู่จ้านเต๋อหน้าคะมำคว่ำทิ่มดินในท่าสุนัขกินขี้ รถเข็นก็ถูกกระแทกจนไถลถอยหลังไปหลายเมตร ก่อนจะชนเข้ากับกำแพงบ้านเพื่อนบ้านฝั่งตรงข้ามแล้วพุ่งย้อนกลับมา
ทั้งสองคนนอนแผ่หราอยู่หน้าประตู สภาพดูตลกขบขันอย่างยิ่ง ทำเอาสวี่จือโย่วขำจนแทบจะถือชามข้าวไม่อยู่
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พวกคุณสองคนเป็นตัวตลกที่ลิงส่งมาเหรอคะ อยากจะเล่นกายกรรมก็อย่ามาเล่นหน้าบ้านฉันสิ”
สวี่จือโย่วหัวเราะจนตัวโยน เนื้อผัดที่คีบไว้บนตะเกียบสั่นกึก ๆ ก่อนจะหล่นกลับลงไปในชามอีกครั้ง
เจียงวั่งได้ยินเสียงหัวเราะจึงหันกลับไป พอเห็นท่าทางหัวเราะจนเซไปเซมาของสวี่จือโย่วก็ยกมือปิดหน้าอย่างจนใจ
เขาไม่สนใจคนทั้งสองที่หน้าประตูอีก สาวเท้าก้าวไปข้างหน้า โค้งตัวรับชามข้าวที่กำลังจะร่วงมิร่วงแหล่จากมือของสวี่จือโย่วมา