กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สวินเหลียนมองสวี่จือโย่วอย่างไม่รู้ตัว
“มาเถอะ ฉันจะตรวจให้เธอ”
สวินเหลียนยื่นมือออกมาทันที ระหว่างที่สวี่จือโย่วจับชีพจร เธอยิ่งกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว
“อืม ยินดีด้วย ท้องจริง ๆ ด้วย ฉันดูแล้วน่าจะประมาณหนึ่งเดือน ก่อนไปช่วยภัยพิบัติ พวกเธอนอนด้วยกันใช่ไหม นับเวลาแล้ว ท้องตอนคืนก่อนที่พวกเราออกเดินทางนั่นแหละ”
สวี่จือโย่วเก็บมือกลับ แล้วเอนตัวลงนอนบนเก้าอี้เอนไกวไปมาอย่างสบายอารมณ์ ไม่สนใจสวินเหลียนที่กำลังดีใจสุดขีดเลยแม้แต่น้อย
ลี่ติงหลานมองสวินเหลียนที่ดีใจจนเบลอ หัวเราะอย่างไม่คิดมากแล้วตบไหล่เธอหนึ่งที
“ได้สติ ได้สติ แค่ท้องเองนะ เธอทำอย่างนี้ คนไม่รู้เห็นยังนึกว่าเกิดเรื่องใหญ่โตอะไร”