กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“หมอคะ หมอ ขอร้องล่ะค่ะ ช่วยลูกฉันด้วย! ช่วยลูกฉันด้วย!”
ขณะที่ทุกคนกำลังยุ่งจนหัวหมุน หญิงคนหนึ่งซึ่งเนื้อตัวเปรอะฝุ่นก็อุ้มลูกวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าร้อนรน
สวี่จือโย่วกำลังช่วยพันแผลให้ผู้บาดเจ็บอยู่ด้านนอก หญิงคนนั้นวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อนจนชนเข้ากับเธอพอดี
สวี่จือโย่วตั้งหลักได้ทันแล้วเอื้อมมือคว้าหญิงที่กำลังจะล้มไว้โดยไม่รู้ตัว
“หมอคะ ขอร้องล่ะค่ะ ช่วยลูกชายฉันด้วย!”
ทันทีที่หญิงคนนั้นยืนได้มั่นคง มือซึ่งเต็มไปด้วยบาดแผลก็บีบข้อมือสวี่จือโย่วแน่น ราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยชีวิตไว้