เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
การไปเสริมกำลังที่หลูตี้ต้องขับรถสองวัน ตลอดทางทุกคนต่างพร้อมใจกันนั่งพักผ่อนอยู่ในรถ
ตลอดทางไม่มีใครพูดอะไร มีแค่ตอนกินข้าวเท่านั้นถึงจะคุยกันบ้าง
แต่ส่วนใหญ่ที่คุยกันก็ล้วนเกี่ยวข้องกับสถานการณ์ภัยพิบัติ
เจียงวั่งนั่งอยู่ข้างเธอ คอยถามเป็นระยะว่ามีตรงไหนไม่สบายหรือเปล่า
“วางใจเถอะ ฉันสบายดี แข็งแรงอย่างกับวัว”
หลังจากพลังพิเศษยกระดับ การเปลี่ยนแปลงที่ชัดที่สุดคือสภาพร่างกายดีขึ้นอย่างเหลือเชื่อ
น่าเสียดายที่หินผลึกในมิติเหลืออยู่ไม่กี่เม็ด ในโลกนี้ พลังพิเศษดูเหมือนจะถึงขีดจำกัดแล้ว ทำได้เพียงระดับสาม
โชคดีที่ระดับสามก็เพียงพอแล้ว ยังไงที่นี่ก็ไม่มีซอมบี้ ไม่จำเป็นต้องยกระดับตลอดเวลาเพื่อรับมือสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาด
เพียงแต่พลังพิเศษสายจิตควบคุมได้ไม่ค่อยดีนัก เพราะไม่มีอะไรให้เธอฝึก...
“คราวนี้ลู่จ้านเต๋อก็ตามมาด้วยเหมือนกัน”