ตอนที่ 37 ถ้าเจียงจินเป่าเป็นอะไร ฉันไม่ปล่อยเธอแน่

“สวี่จือโย่ว! สวี่จือโย่ว! เปิดประตูให้ฉัน! แกมันตัวแพศยา! แกเอาจินเป่าของบ้านฉันไปซ่อนไว้ไหน!”

พอล้มตัวลงได้ไม่นาน ประตูรั้วก็ถูกทุบดังปัง ๆ

เสียงแหลมบาดหูของจ้าวม่ายชุนดังตามมาติด ๆ ข้างหู

ความง่วงที่สวี่จือโย่วเพิ่งก่อตัวถูกกวนจนหายหมด

เธอหน้าดำคร่ำเครียดลุกขึ้นนั่ง อุทานเสียงหนึ่ง แล้วลงจากเตียงเตาใส่รองเท้า

“เมียจ๋า ผมไปด้วย”

เจียงวั่งก็หน้าดำคร่ำเครียดเช่นกัน เขารำคาญเสียงที่แว่วเข้ามาในหู

สวี่จือโย่วหันกลับมา ก็ได้ยินเจียงวั่งพูดว่า “ดีเลย เธอมาหาเอง วันนี้ก็ตัดขาดความเป็นญาติไปเลย”

ก่อนหน้านี้เพราะเพิ่งแยกบ้าน จึงไม่สะดวกตัดขาดความเป็นญาติ