ตอนที่ 36 เจียงจินเป่าตามขึ้นเขา

ตั้งแต่มีรถเข็น เจียงวั่งก็ดีขึ้นมากกว่าแต่ก่อนตอนนอนอยู่บนเตียงเตา

เวลาสวี่จือโย่ววุ่นวายอยู่บ้าน เจียงวั่งก็เหมือนตัวติดตาม เข็นรถเข็นเกาะติดอยู่ข้างหลังไม่ห่าง

สองคนอยู่บ้าน แถมมีฮุยไท่หลางเฝ้าประตู ประตูบ้านจึงไม่ค่อยปิด

หน้าประตูบ้านเป็นครั้งคราวจะมีชาวบ้านเดินผ่านไปเก็บฟืนบนเขา

ตอนแรก หลายคนถูกฮุยไท่หลางทำให้ตกใจ พอรู้ว่าเป็นหมา ต่างก็กลัวจนตัวสั่น

ผ่านไปหลายครั้งอย่างหวาด ๆ ใจ พบว่าขอแค่ไม่เข้าใกล้เกินไป ฮุยไท่หลางก็ขี้เกียจสนใจ ความกล้าก็มากขึ้น

บางครั้งก็ยืนคุยกับเจียงวั่งที่ทำงานอยู่ในลานบ้านตรงหน้าประตู

เจียงวั่งก็เหมือนแต่ก่อน ใครมาก็ยิ้มตอบ คนคุ้นเคยก็คุยมากหน่อย