กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เพื่อป้องกันไม่ให้เจียงจินเป่ากับพวกกลับมาหาเรื่องอีก สวี่จือโย่วจึงฝากเพื่อนบ้านช่วยดูแลเจียงวั่ง พร้อมทั้งเตรียมอาหารเที่ยงวันให้เจียงวั่งเสร็จเรียบร้อย
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงของเจียงวั่ง เธอสะพายตะกร้าไม้ไผ่ขึ้นเขาไป
ปีที่เจียงวั่งกลับไปหน่วยทหาร สวี่จือโย่วขึ้นเขาไม่น้อย เส้นทางในภูเขานี้เธอคุ้นเคยจนแค่นิ้วเท้าก็เดินเองได้
แต่่วันนี้ เธอต้องเข้าไปให้ลึกกว่านั้น
ยิ่งเดินขึ้นไป หญ้าป่าก็ยิ่งขึ้นหนาแน่น แม้แต่ทางก็ถูกใบไม้แห้งและต้นไม้ตายกลบจนมิด
สวี่จือโย่วถือไม้ท่อนหนึ่งเคาะตีไปทั่ว นอกจากใช้เปิดทางแล้ว ยังต้องการไล่แมลงมีพิษกับมดงูที่ซ่อนอยู่ในดงใบไม้ให้หนีไปด้วย