ตอนที่ 8 ย้ายออก

“ได้สิ ไปเลย”

สวี่จือโย่วเอามือเท้าสะเอว มองเจียงเจี้ยนกั๋วด้วยสีหน้ารังเกียจ

“แค่ไม่รู้ว่า ถึงตอนนั้นอันธพาลอย่างแกที่อายุปูนนี้แล้วยังเลียนแบบหนุ่มสาวไปหาแม่ม่ายจะเป็นฝ่ายอยู่ต่อไม่ได้ก่อน หรือคนนอกอย่างฉันจะเป็นฝ่ายอยู่ต่อไม่ได้ก่อน”

สีหน้าเหี้ยมเกรียมของเจียงเจี้ยนกั๋วเลือนหายไปชั่วขณะ

เมื่อสบตากับลูกชายใหญ่และลูกสะใภ้ใหญ่ที่อยู่ข้าง ๆ ซึ่งมองมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ เจียงเจี้ยนกั๋วก็ปรับสีหน้าทันที

“พูดพล่ามอะไร พูดเหลวไหลอีก เชื่อไหมว่าฉันจะตบแกให้ตาย!”

“วันที่สิบห้า แปดโมงเช้า แม่ม่ายเหอแห่งกองพลผลิตหยางหลิ่วซู่”

เวลา สถานที่ บุคคล สามองค์ประกอบสำคัญครบถ้วน รวมกันกลายเป็นเจียงเจี้ยนกั๋วหน้าซีด