กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 แมลงหน้าคน
ข่าวเรื่องบรรพชนสำนักกระบี่ข้ามด่านเคราะห์ไม่สำเร็จแพร่กระจายออกไป และยังปกคลุมโลกบำเพ็ญเพียรด้วยเงามืดบางอย่าง
แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปก็ยังคิดว่า หรือผู้คนในโลกของพวกเขาจะไม่มีวันมีหวังทะยานสู่เซียนได้จริง ๆ?
เมื่อความหวังในการทะยานสู่เซียนถูกทำลายลงโดยสิ้นเชิง ความรู้สึกเหมือนสัตว์ในกรงที่ถูกกักขังก็ผุดขึ้นมาในใจ
โลกทั้งใบคือกรงขนาดมหึมา พวกเขาคือสัตว์ในกรง บัดนี้ทางออกดูเหมือนถูกปิดลง และไม่มีวันเปิดได้อีก!
ตอนที่ได้ยินคำพูดเช่นนี้ พวกเขาใกล้จะกลับถึงผาเยี่ยนกุยแล้ว
เหลียงวั่งซูไม่ได้พูดอะไร นางมิใช่คนที่จะปล่อยให้ถ้อยคำเช่นนี้สั่นคลอนจิตมรรคอันแน่วแน่ของตน เว่ยหยวนยิ่งไม่เก็บคำพูดเหล่านี้มาใส่ใจ